Selecteer een pagina

Hebben jullie het ook gezien? Deel 1 van ‘Kijken in de Ziel – de achterblijvers’? Mensen die achterblijven na een overlijden. Alle gesprekken boeiden me, maar twee maakten toch wel meer impact; Suzan en Robert. Puur door de uitspraken die ze maakten, die vielen zo enorm samen met mijn missie voor de Derde Boom Links dat ik het graag met jullie wil delen.

Robert is als 9 jarige jongen beide ouders verloren in de vliegtuigramp van Tenerife en alles in zijn verhaal laat merken wát een enorme impact het op een kind heeft als je totaal geen afscheid hebt kunnen nemen. Dat hij daar, zo’n 40 jaar later, nog steeds mee worstelt, is mij niet vreemd. Dat is de impact die zo’n overlijden kan hebben op kinderen als ze geen of onvoldoende afscheid hebben kunnen nemen. En dat is gelijk ook DE reden dat ik vind, dat kinderen ALTIJD betrokken moeten worden in een afscheidsproces. Als een ouder weet dat hij of zij komt te overlijden, dan MOET je daar iets mee naar de kinderen. Soms hoor ik verhalen van mensen dat ze het uit bescherming van de kinderen niet willen delen. ‘Ze zijn nog te jong’, of ‘ik wil ze daar niet mee belasten’. Met de beste bedoelingen, maar juist door het niet in hele concrete taal met je kinderen te delen maak je ze kwetsbaar. Kinderen wil serieus genomen worden. Hebben duidelijkheid nodig hoe de vork in de steel zit. Zodat ze dat, op hun manier, in hun leven kunnen gaan integreren. Zodat ze de mogelijkheid krijgen om afscheid te nemen en voelen dat ze serieus genomen worden. Hoe jong of hoe oud ze ook zijn.

En dan Suzan, een moeder van drie kinderen die twee kinderen na de geboorte is verloren. Het was de uitspraak over de herinneringen die mij tot in mijn kleine teen raakte; wat haar zo verdrietig kan maken zijn de herinneringen die ze nooit zal hebben aan haar dochters. Zo pijnlijk waar. Dat is precies waar ik ouders in begeleid: kijk naar wat er nu al is voor de kinderen (hoe oud of jong ze ook zijn), maar kijk ook verder in de toekomst naar de momenten waarop je er als ouder niet meer zult zijn. De momenten waarop je kind je erbij had willen hebben. De momenten die niet meer ‘compleet’ zullen voelen voor je kind, want jij had er bij moeten zijn. Hoe moeilijk het ook is om juist naar dat stuk toekomst te kijken waar je niet meer deel van zult uitmaken; je kunt NU nog wel veel dingen doen en maken die later aan je kinderen kunnen worden doorgegeven. Denk aan een brief op hun trouwdag, het inspreken van een voorleesboek als je kindje nog zo klein is dat het je misschien niet meer kan herinneren. En hoe mooi zou het zijn als jouw kind jaren later zelf kinderen krijgt en dan het gesproken voorleesboek van oma kan laten horen? Je kunt nog zoveel doen om op een positieve manier impact te hebben op het leven van je kinderen. Ook als je er niet meer bent.

En dit alles geldt natuurlijk niet alleen voor ouders die weten dat ze dood zullen gaan. De volgende vragen stel ik nu aan elke ouder. Wat zou jij willen nalaten aan je kinderen als je er plotseling niet meer bent? Sta eens stil bij de momenten waar jij zo graag bij zou willen zijn. Wat zou je zeggen tegen je kinderen? Of geven? Of nog willen doen? En… moet je daarmee wachten tot het zover is, of kun je daar nu al iets in doen?
En als je dit leest als ‘kind’ (al ben je nu volwassen, we zijn allemaal kind van…), welke momenten zou jij graag met je ouders willen meemaken? Waarom? En wat zou de impact zijn als ze er onverhoopt toch niet meer zouden zijn? Waar zou je dan misschien wel troost uit kunnen halen?

Zomaar wat vragen, die gelijk ook veel emotie kunnen oproepen. Logisch, want niemand wil erover nadenken hoe het zou zijn als je er niet meer bent. Denk dan eens aan de ouders (en kinderen) die daar ook niet over na willen denken, maar daar toch toe gedwongen worden. Deze ouders help ik graag. Om die pijnlijke momenten aan te kijken. Om het verdriet te voelen ‘er niet meer bij te kunnen zijn’. Maar ook om daar prachtige pareltjes voor te bedenken die troost geven aan de kinderen. Ook op die momenten dat je extra gemist zult worden. Kleine schatkistjes. Voor je kinderen, maar uiteindelijk ook voor jezelf.

Benieuwd naar de afleveringen van Kijken in de Ziel? Onderstaande link is de herhaling van de eerste aflevering. Deel 2 volgt a.s. maandag 9 januari om 21.10 op NPO2.

http://www.npo.nl/kijken-in-de-ziel-de-achterblijvers